Антыэканоміка Уладзіміра Лемеха

Риск предпринимательской деятельности окружает любое, легально действующее предприятие, помимо воли и компетенций его наемных работников. Условная замкнутость предприятия, санкционированная законом и лицензией на официальное производство выручки, производит риск автоматически. Владелец предприятия либо принимает этот риск как неизбежность, приспосабливается, ищет компромисс с наемными работниками и бюрократией или предвосхищает его появление, оптимизирует процессы, разбавляет вертикаль власти через связку: владелец→компания по управлению рисками→предприятие.

Вертыкаль улады адрозніваецца ад  яе гарызантальнай версіі тым, что ролі сцэнарыста, рэжысера, актора и крытыка спалучае ў адным твары. Такое калектыўнае адзінства надае ўпэўненасці, стабільнасці, працы  і афіцыйна гарантаванага выніку. Пэўныя біфуркацыі з замежжа і непрагрэсіўнай часткі народу законна, без усялякай рызыкі, можна назваць антыпрагрэсіўнымі і нават здрадніцкімі. Як кажуць “сабакі брэшуць,  а караван ідзе”. Любая больш-меньш значная ініцыятыва з боку вертыкальшчыкаў ідзе пад брэндам  “так трэба”.