Замкненае шчасце, адкрытыя вочы - 10 Июня 2010 - Блог - Персональный сайт Владимира Лемеха

Главная » 2010 » Июнь » 10 » Замкненае шчасце, адкрытыя вочы

14:49

Замкненае шчасце, адкрытыя вочы

Ідэя. Замкненыя сістэмы неканкурэнтныя, нават калі ім удаецца прыцягнуць на свой бок уплывовых інвестараў, крэдытораў і авантурыстаў. Альтэрнатыву, як і шчасце не шукаюць, ад яе адштурхоўваюцца.

Замкненыя сістэмы маюць вялікія амбіцыі, бо абапіраюцца на закон і кантралюемы парадак. Законнасць (норма, цана) з’яўляецца падмуркам эффектыўнасці любой замкненай арганізацыі. Праз законнае размеркаванне "унутранага” і нейтралізацыю "знешняга” можна адчуць сябе гаспадаром тэрыторыі. Знешнее – гэта заўседы стыхія, хаос, пагроза бяспецы, верагодны крызіс, патэнцыйная апазіцыя, таму небяспечным "знешнім” робіцца любая субстанцыя, якая дрэнна стасуецца з законам. "Знешнее марыць стаць унутранным” – так разважаюць адэпты стабільнасці і парадку. Таму "унутранаму” трэба абараняцца, вырабляць антыкрызісныя меры, перацягваць знешніх агрэсараў у склад іерархіі. Больш таго, рэфармаванне "унутранага” палягае праз ідэю інкарпарыцыі "знешнега” у факультатыўнае, лішкавае, файнае, але за плату, за грошы. Свае можа быць прымітыўным, як мядзельскі ўнітарны гатэль, але ж вельмі танным і даступным. Хочыш ложак у 9-ці меснай бальнічнай палаце – маеш права, закон на тваім баку, а калі люкс з душам і замежнымі лекамі – плаці грошы. "Прагрэсіўнае” кіраванне замкненай тэрыторыяй стварае прэцыдэнт суседа, які не супраць падзарабіць на чужых унутраных праблемах: чым больш унутраных праблем, ты вышэй актуальнасць камерцыяналізацыі сувязяў.

Канцэпцыя калектыўнага зачыненага шчасця пабудавана на сцэнары 100% унутранай самаэксплуатацыі і самафінансавання, з аднаго боку, дазіраванага пропуску ва ўлонне ўнутраных парадкаў і праблем знешніх інвестараў, крэдытораў і проста авантурыстаў, з другога боку. Сціплыя рэфарматары кажуць аб тым, што трэба адчыняць дзверы па ледзь-ледзь - хай нешта ўваходіць і выходзіць, але малымі некрытычнымі дозамі. Іншым свярбіць адчуць сябе прагрэсіўнымі рэфарматарамі са сваей рэлятывіскай праўдай адчыненых дзвярэй. На самай справе канцэпцыя перманентнага рэфармавання, а за савецкім часам – "совершенствования” як кажа мой адзін знаемы - "брыдятина”. Кепска і бляваць і нюхаць. Эфектыўнаць усе кампенсуе? Але ж здаецца не сусім так. Сістема унутранага кантралюемага шчасця заўседы стварае дэфіцыт плацежаздольнасці і камфорту, не стасуецца з паслугай і канкурэнтным асяродзем.

Дэфіцыт размеркавання застаецца адзіным способам суіснавання вертыкальна-арганізаваных сістем. Але дэфіцыт выяўляе не закон, а паспяховая альтэрнатыва. Альтэрнатыва адчыненасці стварае прэцэдэнт адносінаў. Адносіны – гэта працэсс нейтралізацыі хаатычных пад’емаў і спускаў, прыбыткаў і страт, ен выраўноўвае сцежкі жыцця, робіць яго значным і эфектыўным.

Замкненыя сістэмы ствараюць штучныя дылемы выбару накшталт "дзяржаўны-камерцыйны”, "платны-бясплатны”, "донар-рэцыпіент”, "абавязковы-факультатыўны”. Насамрэч ніякага выбару няма, бо недахопы і нізкія стандарты ўнутранага кіравання заўседы можна кампенсаваць знешней пазыкай, няма пазыкі – можна ўдакладніць закон. Стварыць свой працэс жыцця, выйсці за межы узаконеных стэрэатыпаў – вось задача. Яна мае рашэнне.

Категория: Неафіцыйная Беларусь | Просмотров: 316 | Добавил: antieconomy

Всего комментариев: 0

Антыэканоміка Уладзіміра Лемеха