Антыэканоміка Уладзіміра Лемеха

Госпредприятие – это предприятие без владельца, сиротка одним словом. Такое предприятие отчуждено от эффективности и осуществляет предпринимательскую деятельность в силу закона (разрешения).

Имущественный комплекс госпредприятия создается за счет налогов и плановой выручки, поэтому не производит амортизацию (налоги не амортизируются) и инвестиций (инвестиции добавляются, а не распределяются).

Госпредприятием управляют назначенные (временные) кадры с лагом перспективного мышления 5-10 лет (это считается удачным назначением).

Работа на госпредприятии – это всегда компромисс, который неплохо переносят изношенные кадры, молодежи следует подумать об интеллектуальной свободе.

Чтобы предприятие сделать государственным – следует найти жертву, которая ожидаемое богатство обменяет на гарантированную бедность. Экономической перспективы такая идея не имеет, но всегда найдутся моралисты и законоведы для которых дисциплина и порядок превыше всего.

Экспортно-ориентированное госпредприятие автоматически оставляет часть валютной выручки у нерезидентов. Так появляется класс назначенных собственников.

Приватизация госпредприятия – временная уступка дезорганизованной бюрократии, факт юридического ослабления власти закона и усиление власти капитала.

Лес не является госпредприятием, но таковым может стать лесхоз. Образование не является госмероприятием, но таковым может стать обязательное посещение школы. Каждый раз, когда нужно упростить и исказить жизнь придумывают нечто, которое называется «госпредприятием».

ЗАДУМАЙСЯ...

Стоит человеку допустить даже малейшую оплошность, экономика-плесень немедленно воспользуется этим, проникнет в организм, попытается разрушить его изнутри, сделать грибом. ЧИТАТЬ ДАЛЬШЕ>>>

Афіцыйная адукацыя – гэта легальная падстава збіраць падаткі з рэзыдэнтаў эканомікі, іх абагульняць і размярковываць паводле стэрэатыпаў і амбіцый арганізаванай бюракратыі. Такая адукацыя заўседы крызісная.

Матэрыялы ўдзельніка канферэнцыі ў г. Гродна, 28-29 мая 2009 г.

АРТЫКУЛ "Крызіс афіцыйнай адукацыі"

Прэзэнтацыя артыкула

Каментар слайдаў прэзэнтацыі

Паказальны прыклад дэкамерцыяналізацыі і дэбюракратызацыі галіны паслуг

Пост "Крызіс афіцыйнай школы"

С точки зрения экономиста Михаила Антоненко современный марксизм является альтернативой традиционному либерализму и социализму. Как модно сейчас говорить - это третий путь развития. Одна из особенностей эксперимента, который осуществлял М. Антоненко в Чечерском районе Гомельской области - директорами с/х предприятий были индивидуальные предприниматели, которые "нарушили" вертикаль власти, но усилили предпринимательский интерес вчерашних колхозников. Эксперимент, как выяснилось, не прошел. Смотрите фрагмент беседы.
 

  Бюракратыя вырабляе беларускія рублі, дае іх ў пазыку афіцыйнаму прадаўцу, афіцыйны прадавец выдаткуе крэдыты на заробак наемным работнікам, наемныя работнікі купляюць прадуцыю афіцыйнага прадаўца, але так як прадавец мае звышабавязкі – прыбытак, працэнты і падаткі – заробкаў не хапае, таму бюракратыя крэдытуе таксама дэфіцыт афіцыйных пакупнікоў. Бюракратыя арганізуе вытворчась крэдытаў і падаткаў, каб стаць крызісным патронам эканомікі. Эфектыўнасць патрона – у яго законнасці. Эфектыўнасць кліентаў – у іх лаяльнасці да закона. Банальная, можна сказаць брутальная, схема лагалізацыі фаварытаў і аўтсайдэраў эканомікі. Выйсця няма, калі быць аб'яднаным. Задумайся…

Сельская гаспадарка Беларусі патрабуе антыкрызісных менэджэраў. Хто яны  - гэтыя сусаніны пяцігодкі інавацый: слугі народа, ўлады, замежнага капітала, новыя драпежнікі, узброеныя кампутарамі і мабільнымі тэлефонамі, альбо іх ахвяры. Здаецца, каб разабрацца ў павуціне праблем АПК РБ трэба спачатку прыстасаваць свае мазгі да інвестыцый. Інвестыцыя патрабуе перспектывы, адказнасці, гарызанталі. Службовыя асобы на 100% часовыя кадры, можна сказаць рабы абставін і вертыкалі, таму адчужаны ад эфектыўнасці. Неафіцыйны (вольны) погляд на крызіс АПК РБ тут.